به گزارش خبرنگار بینالملل ایبنا، هفته معاملاتی در بازارهای بینالمللی با شکسته شدن یکی از سختترین بنبستهای ژئوپلیتیک آغاز شد. در حالی که معاملهگران خود را برای یک تابستان داغ و پرنوسان آماده میکردند، سیگنالهای مثبت از واشنگتن درباره پیشرفت مذاکرات غیرمستقیم با تهران، مانند آب سردی بر آتش قیمتها عمل کرد.
محور این تحول، «تنگه هرمز» بعنوان شاهرگی است که یکپنجم انرژی مصرف جهان از آن عبور میکند. از این رو هرگونه توافق بر سر این منطقه، فراتر از یک پیروزی دیپلماتیک، به معنای بازگشت ثبات به زنجیره تأمین انرژی جهان است.
سقوط برنت
واکنش بازار نفت به اخبار دیپلماتیک، سریع و تهاجمی بود. بهای نفت خام برنت با ریزش سنگین ۵.۸۱ درصدی به سطح ۹۴.۸ دلار عقبنشینی کرد. سقوطی که رویترز، آن را نشاندهنده خروج «پرمیم ریسک ژئوپلیتیک» از قیمتها دانست.
این در حالی است که خوشبینیها نسبت به توافق برای بازگشایی کامل مسیرهای کشتیرانی، نگرانی از اختلال در عرضه اوپک را به حداقل رسانده است.
طبق مدلهای اقتصادی فایننشال تایمز، تداوم قیمت نفت زیر ۱۰۰ دلار، فشار تورمی را در کشورهای مصرفکننده (بهویژه اتحادیه اروپا) کاهش داده و به بانکهای مرکزی اجازه میدهد تا از سیاستهای انقباضی تهاجمی فاصله بگیرند.
مهاجرت سرمایه از پناهگاههای امن
با کاهش تنشها، شاخص دلار (DXY) که همواره در زمان بحرانها تقویت میشود، با ۰.۲ درصد کاهش به مرز ۹۹ واحد رسید. این در حالی است که اشتهای ریسکپذیری در بورسها جان دوبارهای گرفت.
در توکیو شاخص Nikkei 225 با رشد ۳.۲ درصدی، تحت تأثیر کاهش هزینههای انرژی برای صنایع سنگین ژاپن، به رکوردی تاریخی دست یافت.
بازارهای نوظهور مانند ترکیه نیز به این اتفاق واکنش مثبت نشان دادند؛ لیر علیرغم فشارهای همیشگی، در برابر دلار ثبات نسبی (سطح ۴۵.۷۲) نشان داد. روزنامه دیلی صباح از تاثیر مثبت کاهش قیمت جهانی نفت بر کاهش کسر بودجه ترکیه خبر داد و بورس استانبول (BIST 100) با جهش ۴.۸ درصدی مواجه شد.
پارادوکس طلا
یک نکته انحرافی در گزارشهای این هفته، صعود ۱.۲ درصدی اونس طلا به سطح ۴,۵۶۱ دلار است. به گزارش کیتکو نیوز، اگرچه تنشهای سیاسی کاهش یافته، اما معاملهگران همچنان از طلا به عنوان سپری در برابر «نااطمینانی پولی» استفاده میکنند.
بازار اکنون به جای جنگ، نگران دادههای شاخص هزینههای مصرف شخصی (PCE) آمریکا است که قرار است جهتگیری نرخ بهره فدرال رزرو در نشست دسامبر را تعیین کند.
سایه فدرال رزرو بر خوشبینیها
در این شرایط، اگر چه دیپلماسی ممکن است مسیر را هموار کرده باشد، اما «نرخ بهره» همچنان فرمانده اصلی بازار است. در همین راستا رئیس بانک مرکزی اروپا تأکید کرده است که کاهش قیمت انرژی لزوماً به معنای کاهش فوری نرخ بهره نیست.
همچنین سرمایهگذاران با دقت بیانیههای کاخ سفید را رصد میکنند تا متوجه شوند آیا این توافق منجر به آزادسازی منابع ارزی ایران و ورود جریانهای نقدی جدید به بازار خواهد شد یا خیر.
عبور از فاز بحران به فاز مدیریت
توافق احتمالی در هرمز، شطرنج انرژی را وارد مرحله جدیدی کرده است. کاهش ریسک سیستماتیک در خاورمیانه، فرصتی تنفسی برای اقتصاد جهانی فراهم آورده تا با غول تورم مبارزه کند. با این حال، همانطور که تحلیلگران الجزیره اشاره میکنند، پایداری این وضعیت به «جزئیات فنی» توافق در روزهای آینده بستگی دارد.
بازارهای جهانی اکنون از فاز «ترس از جنگ» به فاز «انتظار برای دادههای اقتصادی» کوچ کردهاند؛ جایی که بشکههای نفت ارزانتر، سوخت لازم برای صعود بورسها را فراهم میکنند، اما فدرال رزرو همچنان میتواند با یک تصمیم انقباضی، ترمز این رشد را بکشد.
